Kilka miesięcy temu postanowiłem pobawić się w coś, co zawsze mnie jarało – by zrobić własną prywatną sekretarkę głosową (IVR). Automat, który odbiera, wita, każe wciskać cyferki, puszcza śmieszne teksty, pozwala nagrać wiadomość - a co najważniejsze, udaje że jest prawdziwą infolinią. Postawiłem to na zwykłym laptopie (tym samym, na którym stoi też ta strona XD), a mózgiem całości był darmowy ,,FreePBX" - panel do robienia własnej małej centrali VoIP.

Na początku działało idealnie. Ludzie dzwonili, wciskali klawisze, śmiali się, zostawiali głupoty, milczeli, gadali długo… Linia szybko zaczęła żyć własnym życiem. Dzięki Wam infolinia „ŻYCIE TO CHUJ” stała się czymś więcej niż jedynie luźnym projektem robiony dla beki. Absurdalne teksty w stylu „halo, czy macie jabłka?”, żarty, gadanie głupot nagrywając sie na IVR – każda taka interakcja sprawiała, że siedziałem i głupio się uśmiechałem, słuchując nagrań.

Niestety technologia przypomniała, że potrafi być pierdolonym kabaretem. Jedna aktualizacja systemu sprawiła że wszystko się rozsypało. Serwer padł, konfiguracja poszła w pizdu, no i IVR już nie wstał. Koniec projektu. Szybko i boleśnie.

Na pamiątkę zostawiam tutaj najśmieszniejsze oraz najbardziej absurdalne fragmenty rozmów, które udało się uratować. To one dowodzą, że przez te kilka tygodni numer naprawdę żył – i żył dzięki Wam. Wielkie dzięki każdej osobie, która:

- wykręciła 51952 z ciekawości,
- wcisnęła jakąkolwiek cyfrę,
- zostawiła wiadomość (nawet totalną głupotę),
- zaśmiała się do słuchawki.

To Wy daliście tej linii duszę, humor i ciepło. Bez Was byłby to po prostu kolejny projekt, który szybko by popadł w zapomnienie.
Kto wie… może kiedyś wrócę z nową, stabilniejszą wersją i znów się usłyszymy?

Do usłyszenia kiedyś.
~ FatherRikuru